Księga znaku

Sprawdzian użyteczności księgi znaku jest prosty: czy osoba robiąca następny slajd poradzi sobie bez pytania kogokolwiek. Ta osoba zwykle nie jest projektantem, spieszy się i potrzebuje wiedzieć, którego pliku logo użyć, jaki jest kolor nagłówka i ile zostawić marginesu. Księgi pisane, żeby zaimponować innym projektantom, oblewają ten sprawdzian w pierwszym tygodniu.

Działający dokument jest krótki i konkretny: każda zasada mówi, co zrobić, a ważne mówią też dlaczego, bo zasada z uzasadnieniem przeżywa termin, a zasada bez uzasadnienia nie. Zrzuty poprawnego i niepoprawnego użycia robią więcej niż akapity o filozofii marki.

Księgę pisze się na końcu, z tego, co sprawdziło się w prawdziwych zastosowaniach, a nie na początku jako specyfikację. Brandbook powstały, zanim identyfikacja została do czegokolwiek zastosowana, jest zbiorem przewidywań, a poprawki przychodzą później jako wyjątki, których nikt już nie zapisuje.